modern günce ölüm
Edebiyat,  Kültür,  Şiir

Ölümün Sevgisi – Zamansız

ÖLÜMÜN SEVGİSİ

Bazen, hatta çoğu zaman bilemeyiz sevdiğimizin değerini
Değerli değersizdir, başucumuzda iken o sevdiğimiz kişi
En ufak bir sebepten ötürü kızarız, bağırır çağırırız, sevgimizi bir rafa kaldırarak
Sanki, sanki hep baş ucumuzda, yanımızda olacağını sanırız, sanırız ya öyle olmaz
Hayat türlü türlü oyunlar oynar bizlere, en büyük oyunu da ölümün sevgisidir
Bir kaybettik mi sevdiğimiz kişiyi, soğuk toprağa gömdük mü onu, raflara kaldırdığımız sevgisi çıkıverir karşımıza. İşte, işte o zaman anlarız gerçek kıymetini
Keşkeler dolanır dilimize, keşke şunu demeseydim keşke daha çok vakit geçirseydim, keşke dinleseydim ve niceleri
Ama bitmiştir artık keşkelerin bir anlamı kalmamıştır. İşte asıl o zaman hissederiz ölümün sevgisini, ama ne sevdiğimiz kişi kalmıştı nede tozlu raflara kaldırdığımız o sevgiyi göstereceğimiz kişi.
Sevdiğiniz kişilerin değerini bilin, keşkeler ölümün son nefesi kadar uzak dursun hayatınızdan…

Tahsin Türkmen


ZAMANSIZ

Zamansızdı yağmurun yağışı, güneşin batışı.
Zamansızdı gözlerinin gözlerime değdiği zaman .
Konuşulan sözler, içilen kahveler, kahkahalar, gülücükler, öpücükler…
Zamansızdı her şey,
Kurumuş çiçeğe su dökmek kadar zamansızdı, seni tanıdığım gün.

Tahsin Türkmen


Misafir yazarımıza şiirleri için teşekkür ediyoruz.

Yazar Detayları
Yazarımız bilgilerini henüz girmemiştir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir